Sprawozdanie z pracy dydaktyczno-wychowawczej w grupie 3-latków, semestr I. Grupa 3 latków „ŻABKI” liczy 8 dzieci: 4 dziewczynki i 4 chłopców. Wszystkie dzieci we wrześniu po raz pierwszy zaczęły przygodę w naszym przedszkolu. Praca dydaktyczno -wychowawcza oparta była o podstawę programową dla przedszkoli i obejmowała treści Katalog Małgorzata Nieścior, 2010-05-24 Białystok Zajęcia przedszkolne, Scenariusze Scenariusz zabawy tematycznej dla 3-4 - latków pt.: "Urodzinki Misia Kudłatka”. Nadszedł czas, aby usiąść przy ognisku, napić się gorącego kakao, a może nawet ulepić bałwana! Twoi uczniowie szybko wejdą w zimowy klimat dzięki naszym zimowym kartom pracy do druku. Są one dostosowane do każdej grupy wiekowej. Zarówno dla przedszkolaków i uczniów. Bądź kreatywny dzięki ćwiczenim i zadaniom o tematyce Bawimy się kolorami - scenariusz zajęć dla 3-latków. Marcowy garnek pogody - scenariusz zajęć z edukacji plastycznej. Poznajemy owoce z sadu - scenariusz Scenariusz - Zimo - baw się z nami - strona 2. Wszystkim dzieciom jest wesoło. Wyruszamy koleżanki. To wspaniała jest zabawa. O, już widać ją z podwórka. To jest pomysł doskonały! Już na górkę mkną dziewczęta. - O zasadach ktoś pamięta? - A ostrożność jest konieczna. 3. Improwizacja ruchowa „Bawimy się na śniegu”. Nauczycielka prosi dzieci, aby wyraziły ruchem i gestem, w jaki sposób wykonujemy następujące czynności: pGmkwQH. Ostatnio pobierane Znajdź dla siebie Scenariuszowi towarzyszą gotowe pomoce dydaktyczne: fotografie płatków śniegu w skali makro oraz ilustracje przedstawiające "atrybuty" zimowej scenerii – znajdziesz je TU; zimowe memory – TU; podkład instrumentalny do piosenki „Płatki śniegu (II)" (wraz z zapisem nutowym i tekstem) – TU; plakat „Lepimy bałwanka!”, który został dołączony do bieżącego numeru naszego miesięcznika. TU możesz go zobaczyć i zamówić! Powstał z uwzględnieniem treści pochodzących ze znakomitej publikacji prof. Edyty Gruszczyk-Kolczyńskiej i Ewy Zielińskiej Dwulatki i trzylatki w przedszkolu i w domu. Jak świadomie je wychowywać i uczyć, wyd. Centrum Edukacyjne Bliżej Przedszkola, Kraków 2012. Zawarto w nim następujące cele szczegółowe – dzieci: słuchają w skupieniu opowiadania; biorą czynny udział w rozmowie inspirowanej opowiadaniem; podejmują próby odpowiedzi na pytanie: skąd się bierze śnieg?; dzielą się własnymi spostrzeżeniami, uwagami, doświadczeniami; prowadzą obserwacje przyrodnicze; biorą udział w zabawie logopedycznej; opisują zimowy krajobraz; dobierają takie same obrazki; biorą udział w zabawie ruchowej; improwizują w tańcu; wykonują pracę plastyczną; porządkują miejsce pracy po zakończeniu zadania. Przykładowa propozycja ze scenariusza: Jak wyglądają płatki śniegu? Obserwacje przyrodnicze – gdy pada śnieg, warto wyjść do ogrodu przedszkolnego lub na spacer po to, by na własne oczy zobaczyć, jak wyglądają prawdziwe płatki śniegu, a nie te wycięte z papieru. Między innymi poprzez takie doświadczanie budujemy obraz świata. „Łapanie” śniegowych płatków uczy też cierpliwości i delikatności – po pierwsze: nie zawsze uda się taką gwiazdkę złapać, a po drugie: jeśli już się uda, to trzeba być niezwykle delikatnym, by ją utrzymać. Do tego „doświadczenia” potrzebujemy ciemną rękawiczkę lub ciemny materiał oraz lupę (szkło powiększające). Na ciemną rękawiczkę (rękaw kurtki) łapiemy śniegowe płatki, pod lupą oglądamy je dokładnie. Możemy spróbować policzyć ramiona każdej gwiazdki… Czy udało się komuś odnaleźć dwie takie same śnieżynki? Dla utrwalenia obserwacji – warto zawiesić zdjęcia płatków śniegu w sali. Pomoce Pliki umieszczone są do osobnego pobrania Temat: Ubieramy z podstawy programowej wychowania 1 p. 1,2, Ob. 3 p. 1,2, Ob. 4 Ob. 5 p. 3,4, Ob. 9 p. 2, Ob. 11 p. 1Cel ogólny;Określanie zjawisk atmosferycznych charakterystycznych dla poszczególnych elementów garderoby, dopasowywanie ich do odpowiedniej części szczegółowe;Dziecko;- Nazywa i wskazuje poszczególne części ciała i elementy garderoby, kojarzy je ze sobą (3,4l.)- Porządkuje graficzne części garderoby z odpowiednią częścią ciała. (3,,4l.)- Reaguje na sygnał dźwiękowy (3,4l.)- Orientuje się w schemacie własnego ciała (3,4l.)- Określa charakterystyczne cechy pory roku zimy ( Dobiera się w pary (3,4l.)- Rozpoznaje podstawowe kolory (3,4l.)- Prawidłowo trzyma pędzel (4l.)- Maluje farbami przestrzegając zasad ostrożności (3,4l.)- Rozwiązuje zagadki tekstowe (4l.)- Uczestniczy w zabawach (3l.)Metody- burza mózgów- metoda skojarzeń- opowieść ruchowa- praca z ilustracjąŚrodki dydaktyczne;ilustracja zimy, tamburyno, zagadki, sylwety butów , sylwety strojów, schemat postaci, kontury szalika, czapki, rękawiczek, farby, pędzle, podkładki. Przebieg;1. Burza mózgów „Co to za pora roku” – w oparciu o ilustrację. Nazywanie charakterystycznych dla zimy zjawisk Zabawa „Kolorowe pary butów” Dzieci otrzymują sylwety butów, biegają po sali na znak nauczyciela podniesiony but, muszą odszukać osobę mającą but w takim samym kolorze jak Rozwiązywanie zagadek; Miewa daszek z przodu, chociaż to nie przed słońcem i chłodem włożona na głowę. (czapka) Z grubego, futra czy kożucha, Ma rękawy, kołnierz, może też mieć nas przed zimną porą, wichrem i śnieżycą (kurtka, palto) Na szyję włożony, na drutach zrobiony. Chroni przed grypą, a także przed chrypą. (szalik) W czasie mroźnej zimy ręce wam chronimy. (rękawiczki) Małe, średnie i duże, lubią piesze podróże. Chronią moje stopy w mroźne dni lub słoty. (buty) Rozmowa nt części garderoby i części ciała na jakie je Zabawa ruchowa Spacer przez zaspy śniegu. Dzieci naśladują ruchem ubieranie się na spacer następnie maszerują w rytm grającego tamburyna, gdy tamburyno przestaje wydawać dźwięki ich zadaniem jest stanąć Zabawa dydaktyczna „Ubieramy dziewczynkę na zimowy spacer” Zadaniem dzieci jest wybranie odpowiedniej garderoby dla dziewczynki na zimowy spacer (wykorzystanie postaci wyciętej z papieru i papierowych ubrań.) 6. Zabawa Ubrania Dzieci mają za zadanie skojarzyć ilustrację przedstawiającą czapkę, rękawiczki, szalik i buty z odpowiednią częścią ciała. Nauczyciel pokazuje ilustrację a dzieci dotykają odpowiedniej części Praca plastyczna Przypomnienie zasad ostrożności w trakcie malowania farbami. Dzieci otrzymują sylwety czapki, szalika (3l.) rękawiczek (4l.) ich zadaniem jest pomalowanie w dowolny sposób. Katalog Paulina S-ka, 2017-12-21JarosławZajęcia przedszkolne, KonspektyScenariusz zajęć w grupie 3-4 latków - zimowe zabawy Scenariusz zajęć hospitowanych w grupie 3 i 4 – latków Prowadząca: Paulina S Temat zajęć: My się zimy nie boimy i wesoło się bawimy. Cele ogólne: - utrwalenie wiadomości dotyczących aktualnej pory roku – zimy, - rozwijanie inwencji twórczej, - tworzenie odpowiedniego klimatu potrzebnego do odbierania i wyrażania przeżyć artystycznych, - stwarzanie dzieciom możliwości do wyzwalania własnej spontanicznej ekspresji twórczej, - organizowanie sytuacji kształtujących otwartość wobec świata zewnętrznego i świata własnych uczuć Cele szczegółowe: Dzieci: - wypowiadają się swobodnie na dany temat, - wykonują zadania plastyczno-muzyczne, - odzwierciedlają ruchem treść opowiadania, - przestrzegają ustalone zasady bezpiecznej zabawy Metody pracy: - słowna: rozmowa, opowiadanie - ekspresyjna: improwizacja ruchowa, - praktycznego działania: działalność plastyczna - aktywizujące Formy pracy: - praca zbiorowa, praca indywidualna. Pomoce edukacyjne: - biała bibuła, biała tkanina, utwór A. Vivaldiego „Cztery pory roku. Zima”, paski niebieskiej bibuły, czarno-białe gazety, arkusz papieru pakowego, dwustronna taśma samoprzylepna, niebieskie kartki papieru, białe koronki i firanki, biała farba, piosenka J. Koźbielskiego „Śniegowy bałwanek” Przebieg zajęć: 1. „Porozmawiajmy o zimie” – rozmowa wprowadzająca do zajęć: - Kto z was wie, jaką teraz mamy porę roku? - Co możecie robić zimą? - A z chmur co zimą pada? - Jak powinniśmy się ubierać zimą? - Dzisiaj pobawimy się w zabawy związane z zimą. 2. „Nasze śniegowe płatki” – zabawa plastyczna. Dzieci wydzierają dowolne kształty z białej bibuły marszczonej lub formują z niej małe kuleczki. Układają je na dużym kawałku białej tkaniny rozłożonej na podłodze. Dzieci ustawiają się dookoła tkaniny, chwytają za jej brzegi, unoszą do góry i lekko falują. Obserwują poruszające się bibułkowe śniegowe płatki. 3. „Jesteśmy płatkami śniegu” – ćwiczenie z zakresu analogii personalnej. Nauczycielka opowiada, a dzieci starają się wyobrazić sobie, jak może czuć się płatek śniegu. Próbują wyrazić to za pomocą ruchu, mimiki przy spokojnej muzyce, tańcząc ze zwiewnymi paskami bibuły. W tle utwór A. Vivaldiego „Cztery pory roku. Zima”. „Wyobraźcie sobie, że jesteście płatkami śniegu. Każdy z was jest inny, piękny, niepowtarzalny. Poruszacie się lekko, delikatnie, tańczycie, wirujecie w koło. Jest wam dobrze, czujecie się wspaniale. Wokół siebie spotykacie inne płatki śniegu. Delikatnie się z nimi witacie, głaszczecie je, tańczycie delikatnie, na paluszkach. A teraz opadacie wolniutko na ziemię, zamykacie oczy i wyobrażacie sobie, jak wygląda taki śniegowy świat.” - Dzieci otwierają oczy, próbują opowiedzieć, jak się czuły, kiedy były płatkami śniegu. 4. „Bałwanek” – zabawy plastyczno-muzyczne. a) dzieci formują z czarno-białych gazet „śniegowe kule” - podrzucają je wysoko do góry, - rzucają w kolegów. (Przypominamy dzieciom o zasadach bezpiecznej zabawy, a przede wszystkim o tym, że nie wolno rzucać „śniegowych kul” w głowy kolegów). b) „Wspólne lepienie bałwana” – dzieci zbierają „śniegowe kule” i wyklejają sylwetę bałwana na dużym arkuszu papieru. Następnie nauczyciel pyta dzieci, czego bałwankowi brakuje? – Chętne dzieci naklejają we właściwym miejscu: kapelusz, oczy, nos, usta, guziki. c) „Zabawa wokół bałwanka” – śpiewanie piosenki „Śniegowy bałwanek” i taniec wokół bałwanka. 5. „A śnieżek pada i pada” – praca plastyczna. Dzieci otrzymują niebieskie kartki papieru. U góry kartki naklejają chmurki wycięte z białych koronek i firanek. Następnie wskazujący palec maczają w białej farbie i odciskają pod chmurkami jako padający śnieg. Uwaga! Wszystkie materiały opublikowane na stronach są chronione prawem autorskim, publikowanie bez pisemnej zgody firmy Edgard zabronione. Scenariusz zajęć dla dzieci trzyletnich z grupy „Tygryski” (Stwarzanie warunków służących rozwijaniu umiejętności wypowiadania się poprzez muzykę i plastykę) Temat zajęć: My się zimy nie boimy i wesoło się bawimy Opracowała: mgr Jolanta Basa Podstawa programowa: – Kształtowanie umiejętności społecznych dzieci: porozumiewanie się z dorosłymi i dziećmi, zgodne funkcjonowanie w zabawie i w sytuacjach zadaniowych, – Wspomaganie rozwoju mowy dzieci, – Wspieranie dzieci w rozwijaniu czynności intelektualnych, które stosują w poznawaniu i rozumieniu siebie i swojego otoczenia, – Wychowanie przez sztukę – muzyka i śpiew, pląsy i taniec; różne formy plastyczne. Pomoce edukacyjne: – biała bibuła marszczona, biała tkanina, płyta CD z utworem „Tańczący śnieg” C. Debussy’ego (Entliczek-pentliczek – Wyd. Nowa Era), paski niebieskiej bibuły, czarno-białe gazety, duże arkusze białego papieru, dwustronna taśma samoprzylepna, czapka i szalik, czarny i brązowy papier samoprzylepny, plastykowa marchewka, płyta CD z piosenką „Tupu, tup, po śniegu” (Entliczek-pentliczek – Wyd. Nowa Era), niebieskie kartki papieru, białe koronki i firanki, biała pasta do zębów, klej, klamerki. Cele nieoperacyjne: – tworzenie odpowiedniego klimatu potrzebnego do odbierania i wyrażania przeżyć artystycznych, – stwarzanie dzieciom możliwości do wyzwalania własnej spontanicznej ekspresji twórczej, – organizowanie dzieciom sytuacji edukacyjnych, zapewniających satysfakcję z własnych działań i akceptację ich efektów, – stwarzanie dzieciom warunków umożliwiających rozwijanie i kształtowanie sfery uczuć, procesów poznawczych, myślenia, – organizowanie sytuacji kształtujących otwartość wobec świata zewnętrznego i świata własnych uczuć. Cele szczegółowe: Dzieci: – wypowiadają się swobodnie na dany temat, – wykonują zadania plastyczno-muzyczne, – naśladują ruchem treść opowiadania, – śpiewają piosenkę i ilustrują ją ruchem. Metody pracy: – działalność plastyczno-muzyczna z elementami aktywności ruchowej, rozmowa, swobodne wypowiedzi ustne, ruch przy muzyce, zabawy edukacyjne. Formy pracy: – praca zbiorowa, praca indywidualna. Przebieg zajęć: 1. „Porozmawiajmy o zimie” – rozmowa wprowadzająca do zajęć: – Kto z was wie, jaką teraz mamy porę roku? Zimę. – A co możecie robić zimą? Jeździć na sankach, lepić bałwana, rzucać się śnieżkami, chodzić z rodzicami na spacery. – A z chmur co zimą pada? Śnieg, różne płatki śniegowe. – Dzisiaj pobawimy się w zabawy związane z zimą. 2. „Nasze śniegowe płatki” – zabawa plastyczna. Dzieci wydzierają dowolne kształty z białej bibuły marszczonej. Układają je na dużym kawałku białej tkaniny rozłożonej na podłodze. Dzieci ustawiają się dookoła tkaniny, chwytają za jej brzegi, unoszą do góry i lekko falują. Obserwują poruszające się bibułkowe śniegowe płatki. 3. „Jesteśmy płatkami śniegu” – ćwiczenie z zakresu analogii personalnej. Nauczycielka opowiada, a dzieci starają się wyobrazić sobie, jak może czuć się płatek śniegu. Próbują wyrazić to za pomocą ruchu, mimiki przy spokojnej muzyce, tańcząc ze zwiewnymi paskami bibuły. „Wyobraźcie sobie, że jesteście płatkami śniegu. Każdy z was jest inny, piękny, niepowtarzalny. Poruszacie się lekko, delikatnie, tańczycie, wirujecie w koło. Jest wam dobrze, czujecie się wspaniale. Wokół siebie spotykacie inne płatki śniegu. Delikatnie się z nimi witacie, głaszczecie je, tańczycie delikatnie, na paluszkach. A teraz opadacie wolniutko na ziemię, zamykacie oczy i wyobrażacie sobie, jak wygląda taki śniegowy świat.” – Dzieci otwierają oczy, próbują opowiedzieć, jak się czuły, kiedy były płatkami śniegu. 4. „Bałwanek Tygrysków” – zabawy plastyczno-muzyczne. a) dzieci formują z czarno-białych gazet „śniegowe kule” – podrzucają je wysoko do góry, – rzucają w kolegów. (Przypominamy dzieciom o zasadach bezpiecznej zabawy, a przede wszystkim o tym, że nie wolno rzucać „śniegowych kul” w głowy kolegów). b) „Wspólne lepienie bałwana” – dzieci zbierają „śniegowe kule” i wkładają je w trzy duże arkusze białego papieru. Gdy wszystkie śnieżki są zebrane, nauczycielka skleja końcówki „kul”, zlepia kule ze sobą. Dokleja z boku średniej kuli małe kule – ręce bałwanka. Na górę zakłada czapkę i przewiązuje szyję bałwanka szalikiem. – Następnie pyta dzieci, czego bałwankowi brakuje? – dzieci odpowiadają. Nauczycielka wybiera chętne dzieci, które naklejają we właściwym miejscu: oczy, nos, usta, guziki. c) „Zabawa wokół bałwanka” – śpiewanie i ilustrowanie piosenki ruchem (nauczycielka stawia na środku sali bałwanka, a dzieci tańczą wokół niego). „Tupu, tup, po śniegu” 1. Przyszła zima biała, śniegu nasypała, zamroziła wodę, staw przykryła lodem. Ref. (x 2): Tupu, tup, po śniegu, dzyń, dzyń, dzyń, na sankach, skrzypu, skrzyp, na mrozie, lepimy bałwanka. 2. Kraczą głośno wrony: Marzną nam ogony. Mamy pusto w brzuszku, dajcie nam okruszków! Ref.: Tupu, tup… 3. Ciepłe rękawiczki i wełniany szalik. Białej, ostrej zimy nie boję się wcale. Ref.: Tupu, tup… 5. „A śnieżek pada i pada” – praca plastyczna. Dzieci otrzymują niebieskie kartki papieru. U góry kartki naklejają chmurki wycięte z białych koronek i firanek. Następnie wskazujący palec maczają w białej paście do zębów i odciskają pod chmurkami jako padający śnieg. Gotowe prace dzieci przypinają klamerkami na sznurku, tworząc z nich zimową wystawę. Konspekt zajęć w przedszkolu, sporty zimowe Cele: Dzieci: zapoznają się z zasadami bezpiecznej zabawy na śniegu, uświadamiają sobie konieczność wybierania bezpiecznych miejsc do zabawy, zwłaszcza zimą, potrafią właściwie ocenić zachowania na podstawie ilustracji (kryterium bezpieczeństwo), umiejętnie nazywa sporty zimowe oraz wie jakie sprzęty są potrzebne do ich uprawiania. Metody: prezentacja, objaśnienie, rozmowa, metoda zadań stawianych dziecku, improwizacja ruchowo-naśladowcza, Formy pracy: zbiorowa, indywidualna. Środki dydaktyczne: ilustracje przedstawiające sporty zimowe oraz rekwizyty potrzebne do ich uprawiania, opowiadanie Joanny Wasilewskiej „Nowe łyżwy Adama”, materiały plastyczne – plastelina, brokat, słoiczek. Przebieg zajęć: 1. Czynności porządkowe – lista obecności, przygotowanie sali do zajęć. 2. Krótka pogadanka dotycząca aktualnej pory roku (zima). Omówienie cech charakterystycznych zimy. Przykładowe pytania: Ile jest pór roku? Jaką mamy teraz porę roku? Czym charakteryzuje się zima? – Nauczyciel pomaga dzieciom udzielić prawidłowych, rozbudowanych wypowiedzi. 3. Burza mózgów. Nauczyciel kolejno prosi uczniów o dokończenie zdania: „Zima to….” 4. Taniec improwizacyjny, zabawa ruchowo-naśladowcza. Nauczyciel odśpiewuje piosenkę „Śnieżek” wykonując przy tym odpowiednie ruchy. Dzieci naśladują je (załącznik). 5. Rozmowa na temat sportów uprawianych zimą. Nauczycielka pokazuje ilustracje przedstawiające sporty zimowe oraz rekwizyty z nimi związane. Uczniowie dobierają odpowiednie przedmioty do ilustracji (np. hokej, narciarstwo, snowboarding, saneczkarstwo). 6. Zabawa dramowa. Nauczycielka prosi uczniów o przedstawienie ruchami i mimiką swoich ulubionych sportów zimowych. Pozostałe dzieci odgadują. 7. Nauczycielka odczytuje dzieciom treść opowiadania „Nowe łyżwy Adama” (załącznik). 8. Kontrola stopnia zrozumienia odsłuchanego tekstu. Przykładowe pytania: -Ilu przyjaciół miał Adam? Wymień ich imiona. -Co dostał Adam na urodziny? -Dlaczego lodowisko na szkolnym boisku nie było czynne? -Gdzie zaproponował Marek jazdę na łyżwach? -Po czym poznał że staw jest zamarznięty? -Co się stało gdy Adam wjechał na środek stawu? -Co zrobili koledzy gdy zobaczyli ze lód się załamał pod Adamem? -Można jeździć na łyżwach po stawach, rzekach, jeziorach? 9. Prowadzący prezentuje dzieciom obrazki przedstawiające zabawy na śniegu. Dzieci wypowiadają się na temat bezpieczeństwa prezentowanych sytuacji. Wyciągnięcie wniosków. 10. Nauczycielka odczytuje informacje dotyczące zimy oraz zabaw na śniegu. Dzieci oceniają, czy jest to prawda czy fałsz. Przykładowe zdania: • Zima to pora roku, która następuje po lecie. • Po zimie biegamy boso po łące. • Zimą z nieba pada oranżada. • Na zimę przylatują do nas bociany. • Śnieg jest koloru różowego. • Niedźwiedź zimą zasypia w głęboki sen. • Adam Małysz to mistrz Polski w skokach narciarskich • Wiewiórki na zimę w swojej dziupli gromadzą rodzynki. • Zimą zbieramy w lesie grzyby. • Jeździmy na łyżwach po zamarzniętych stawach i rzekach. • Nie wolno rzucać śnieżką w twarz kolegi. • Bałwana lepi się ze śniegu. • Na sankach można jeździć w pobliżu ulicy. • Zimą można bawić się na śniegu bez czapki. • Zjeżdżamy na sankach i nartach z górki, z dala od ulicy. 11. Wspólne opracowanie kodeksu zasad bezpiecznej zabawy na śniegu. Nauczycielka przykleja odpowiednie napisy i ilustracje na tablicy, w miejscu widocznym dla dzieci. 12. Praca plastyczna – bałwanek w szklanej kuli. Dzieci lepią z plasteliny bałwanki, następnie umieszczają je w słoikach przytwierdzając do wieczka. Następnie wlewają wodę oraz wsypują brokat. 13. Podsumowanie zajęć. Załącznik 1. „Pada śnieg. (rękami naśladujemy opadanie płatków śniegu) Wieje wiatr. (podniesienie rąk do góry i pokazanie jak wieje wiatr) Błyskawica, grzmot. (klaśnięcie, tupnięcie) Błyskawica, grzmot. (klaśnięcie, tupnięcie) Słońce.” (rozchylamy ręce nad głową) Załącznik 2. Adam, Marek i Grześ to trzej przyjaciele. Chodzą razem do szkoły i zawsze razem się bawią. Niedawno Adam miał urodziny i dostał w prezencie łyżwy. O takich właśnie marzył, białe, błyszczące hokejówki. To dopiero będzie zabawa na lodowisku. Chłopcy codziennie wyjmują je z szafy, oglądają i snują opowieści o swoich wyczynach na lodowisku. Chociaż jest już zimno i mroźno, to lodowiska nie ma. Miało być na szkolnym boisku, ale pan dozorca, który miał się tym zająć, zachorował i trzeba jeszcze trochę poczekać. Adam, Grześ i Marek jednak bardzo się niecierpliwią, już chcieliby strzelać bramki w meczu hokejowym z innymi chłopcami. Muszą przecież gdzieś potrenować. Pewnego dnia Marek wpadł zadyszany do szkoły i zawołał kolegów: -Wiem, wiem, gdzie możemy pojeździć na łyżwach. Przechodziłem wczoraj przez nasz park, a tam jest staw i ten staw jest już zamarznięty. Wiem, bo próbowałem ślizgać się przy brzegu. Chłopcy postanowili po lekcjach pójść nad ten staw. Adam wziął łyżwy i, nic nie mówiąc rodzicom, poszedł z kolegami do parku. Marek i Grześ jeszcze raz sprawdzili, czy woda jest zamarznięta, a Adam założył łyżwy, wziął rozpęd, wyjechał na środek stawu i nagle – trach – lód pękł i Adam wpadł do wody. Marek i Grześ, gdy to zobaczyli, przestraszyli się i zaczęli uciekać, ale po chwili wrócili, żeby ratować kolegę. Grześ przypomniał sobie, jak jego tata opowiadała, że w takiej sytuacji należy położyć się na lodzie i czołgać na brzuchu w kierunku przerębla. Tak też zrobił. Na szczęście woda w stawie parkowym była płytka i Adam sam już wydostawał się na powierzchnię. Mokry i bardzo ubłocony, bo staw był błotnisty, Adam wrócił do domu. Pewnie domyślacie się, co na to powiedzieli jego rodzice. W każdym razie łyżwy zostały schowane i zamknięte na klucz do czasu, aż na szkolnym boisku będzie prawdziwe lodowisko.

scenariusz zimowy dla 3 latków