Ponieważ rasy te są bardzo mobilne i aktywne, otyłość nie może być dozwolona. Lepiej jest wybrać składniki w diecie i często spacerować. Należy zapłacić szczególną ostrożność do czyszczenia skorupek. Górne skały z długimi uszami. Wśród ras psów z długimi uszami są zwierzęta o różnych rozmiarach i kształtach ciała. Doberman – wierny towarzysz z określonymi wymaganiami. Doberman to charakterystyczny pies, który zachwyca elegancją, atletyzmem oraz dumą. Ten wszechstronny czworonóg posiada wiele talentów: niezależnie od tego, czy jest to pies obronny, pracujący czy rodzinny – konsekwentne szkolenie jest kluczowe dla harmonijnego wspólnego życia. W niektórych badanych rasach psów stwierdzono, że mutacja w genie zwanym genem czynnika transkrypcyjnego T-box (C189G) jest odpowiedzialna za naturalne przycinanie ogonów. Natomiast u innych ras przyczyna nie została ustalona. Rasy psów, które rodzą się bez ogona. Oto niektóre z ras psów, które naturalnie rodzą się bez ogona: Cechy psów z długimi uszami. Początkowo tylko rasy polowań miało taką funkcję, która pomogła im w poszukiwaniu górnictwa. W końcu długie uszy przyczyniają się do poprawy zapachu PSA. Podczas biegania ich płat zamiatuje mikrocząstki z ziemi, zwiększając w ten sposób zapach. Spaniel tybetański to pies inteligentny, którego można wiele nauczyć, ale tylko z prawidłowym podejściem, pochwałami i dobrymi przysmakami. Bywa też jednak uparty i wrażliwy – nie znosi podniesionego tonu głosu. Tibbie ma dobry kontakt z dziećmi i z innymi zwierzętami. Ważne jednak, by piesek od małego był socjalizowany. Niektórzy z nich skupiają się na dwóch odmianach rasy, inni koncentrują się wyłącznie na jednej. Chcesz się odpowiednio przygotować do rozmowy z hodowcą? Dowiedz się o co koniecznie trzeba go zapytać. Szpic mały lub szpic średni – cena. Planując zakup psa tej rasy musimy przygotować się na wydatek rzędu 3000–5000 zł. 2JTvL. Belgijski Bloodhound nie tylko jest uważany za jednego z najstarszych dużych psów na świecie, ale także za tego, który ma najlepszy nos na świecie. Ten majestatyczny pies potrafi nawet znaleźć tropy sprzed kilku dni. W kontaktach z ludźmi jest bardzo towarzyski, ale też bardzo uparty. Spis treści CharakterWyglądBloodhound – historiaHodowla i zakup BloodhoundaZdrowie i choroby typowe dla rasyBloodhound – żywieniePielęgnacjaCzy Bloodhound to pies dla Ciebie?Opiekunowie Bloodhoundów potrzebują czasu, doświadczenia, miłości i dystansu Charakter Niezależnie od tego, jak spokojny i opanowany może się wydawać ten łagodny olbrzym z długimi, zwisającymi uszami, głębokimi fałdami skóry i dobrodusznym spojrzeniem, prawdą jest, że kiedy Bloodhound złapie trop, nie pozwoli się rozproszyć niczemu ani nikomu i będzie obsesyjnie za nim podążał. Jako pies tropiący jest w stanie podążać za człowiekiem na podstawie jego indywidualnego zapachu – nawet po kilku dniach i na przestrzeni kilku kilometrów. Jego doskonały nos w połączeniu z niezwykłą zdolnością koncentracji czynią z niego absolutnego specjalistę od tropienia. Pies myśliwski z usposobieniem mnicha W swojej historii, która sięga II wieku, Bloodhound zyskał sławę przede wszystkim jako pies biegający i zaganiający wykorzystywany w polowaniach na dużą zwierzynę. Ten wyhodowany przez mnichów „pies świętego Huberta” jest również popularny jako pies myśliwski do tropienia. Tak dużego psa rzadko trzyma się jako psa rodzinnego, chociaż jego łagodna, przyjazna i czuła natura byłaby z pewnością odpowiednia dla rodzin. Jego wrażliwa natura, spora tolerancja wobec dzieci, psów czy innych zwierząt oraz zawsze dobry nastrój czynią z niego miłego towarzysza i wiernego przyjaciela. Bloodhound jest mocno przywiązany do swojego opiekuna, ale zazwyczaj jest bardzo otwarty i przyjazny nawet przy spotkaniu z nieznajomymi. Przyjacielski Bloodhound z kolei zupełnie nie nadaje się na psa stróżującego. Uparciuch dla specjalistów Przyjazny charakter i łagodne, przyjacielskie usposobienie nie powinny jednak przesłaniać faktu, że Bloodhound jest też psem bardzo upartym, który lubi się zaprzeć, gdy polecenia opiekuna wydają mu się mało sensowne. Początkujący mogą szybko zostać przytłoczeni tą cechą, dlatego jako właściciele Bloodhounda lepiej nadają się bardziej doświadczeni opiekunowie psów, którzy wiedzą, jak obchodzić się ze szczególnymi cechami tego imponującego psa rasowego. Dotyczy to również jego wysokiej wrażliwości – nie tylko na pochwały, ale również na upomnienia. Ten dumny czworonożny przyjaciel nie potrafi zbytnio wybaczyć niewłaściwej szorstkości i niesprawiedliwości. W szkoleniu najważniejsza jest zatem odpowiednia mieszanka konsekwencji, miłości i cierpliwości, a także umiejętność motywowania psa. Spora porcja pobłażliwości również bardzo sprzyja harmonijnemu współistnieniu, na przykład wtedy, gdy Bloodhound woli podążać za tropem, niż słuchać komend swojego pana lub pani. Wygląd Bloodhound jest najpotężniejszym psem gończym na świecie. Jeśli chcesz utrzymać tego pokaźnego i dużego psa myśliwskiego i tropiącego pod kontrolą, potrzebujesz siły i długiej smyczy, a także konsekwentnego szkolenia. Ruchy tego dużego psa belgijskiej rasy są raczej powolne i płynne – przynajmniej dopóki nie goni jelenia. Jednak nawet w trakcie pogoni Bloodhound zachowuje swój dostojny, niemal majestatyczny wygląd poprzez kołyszący chód i sprężyste ruchy. Jego harmonijnie zbudowane ciało ma kształt prostokąta i jest dobrze umięśnione. Promieniuje godnością i siłą, a mimo swojej masy nigdy nie wydaje się ociężały. Dorosłe Bloodhoundy osiągają wysokość w kłębie do 70 cm i wagę do 50 kg. © Dogs / Długa szyja z widocznymi zmarszczkami Nie mniej imponująca niż jego wielkość jest gęsta, krótka i gładka sierść, która zwisa w głębokich fałdach skóry – ale tylko na tyle, by nie wpływać na jego zdrowie i użyteczność. Charakterystyczne są również jego cienkie, bardzo długie uszy, które zwisają nad czubkiem nosa, a także ciemnobrązowe, owalne oczy o dobrodusznym wyrazie. Ogon Bloodhounda jest mocny i długi, dopasowany do jego ogólnego wyglądu i zawsze ma kształt łukowaty. Inną typową cechą wyróżniającą tego psa rodowodowego jest długa szyja, która umożliwia opuszczenie nosa do podłogi nawet podczas biegu. Jeśli chodzi o umaszczenie, Bloodhound prezentuje się dziś w trzech różnych wariantach – dwubarwny czarny i brązowy, dwubarwny wątrobiany i brązowy lub jednolity czerwony. Bloodhound – historia Historia tego rasowego psa jest równie imponująca jak jego wygląd. Mówi się, że przodkowie Bloodhounda służyli Galom i Celtom jako psy pociągowe już w II wieku. Od VII wieku czarne lub czarno-brązowe psy myśliwskie były hodowane przez mnichów z belgijskiego klasztoru Saint-Hubert w Ardenach, dlatego też Bloodhound jest również znany jako „pies św. Huberta”. Belgijska księga hodowlana do dziś wymienia go pod tą nazwą. Dlaczego rasa nosi nazwę „Bloodhound”? Rasa belgijska zawdzięcza swoją nazwę Bloodhound Anglikom, którzy w XI wieku zabrali do swojej ojczyzny kilka egzemplarzy tego doskonałego psa myśliwskiego (ang. blood – krew). Dlaczego jednak psy zostały tak nazwane, do dziś nie jest jasne. Podczas gdy niektórzy sugerują, że nazwa ma podkreślać szlachetną, czystą krew tego psa, inni uważają za bardziej prawdopodobne, że nazwa powstała, aby podkreślić wyjątkowy nos psa, opisując jego zdolność do śledzenia śladów krwi zranionej zwierzyny. Znany pod wieloma nazwami jako pies tropiący i myśliwski Dzięki doskonałym zdolnościom tropiącym i łowieckim oraz swojej wytrzymałości, „Chien de Saint-Hubert“ szybko stał się znany i lubiany poza granicami Belgii, z której pochodzi. Do XVI wieku psy św. Huberta służyły w sforach królewskich i nadal były hodowane pod różnymi nazwami w wielu miejscach. W Belgii, Luksemburgu i Niemczech psy stały się czystymi psami myśliwskimi i nazywano je „Ardennenbracke”. W USA w XVII wieku powstał tak zwany „Coonhound”, poprzez krzyżowanie z Bloodhoundem. W stanach południowych USA tych utalentowanych tropicieli używano nawet do szukania zbiegłych niewolników. Hodowla i zakup Bloodhounda Dziś Bloodhound to jedna z dość rzadkich ras psów. Chociaż w USA i Kanadzie bardzo chętnie używa się ich do szkolenia na potrzeby policji, a w Europie bywają cenione w poszukiwaniach osób zaginionych, jednak ze względu na swój upór są mniej pożądane jako psy rodzinne i do towarzystwa. Każdy, kto mimo wszystko jest przekonany do tej fascynującej rasy psów i chciałby zmierzyć się z wyzwaniami z nią związanymi, musi poświęcić odpowiednią ilość czasu na znalezienie odpowiedniego i renomowanego hodowcy. Szczeniak Bloodhound: Porady dotyczące zakupu szczeniaka Dobrym pierwszym punktem odniesienia są oficjalne krajowe kluby Bloodhound, które istnieją na przykład w Holandii, Belgii, Niemczech, Francji, Anglii i Ameryce Północnej. Tam możesz uzyskać listę hodowców ze szczeniętami. Zanim zabierzesz szczeniaka do domu, lepiej poznaj wybranego hodowcę podczas przynajmniej jednej, najlepiej kilku wizyt. Poproś o pokazanie Ci psiej mamy i przyjrzyj się dokładnie hodowli. Czy szczenięta dorastają w bliskich więzach rodzinnych i są socjalizowane od samego początku? Jakie są Twoje wrażenia na temat hodowcy? Wydaje Ci się sympatyczny? Ma doświadczenie, którym chętnie się z Tobą podzieli? Oprócz formalności urzędowych, takich jak rodowód, chipy i świadectwa szczepień, należy również zadbać o odpowiedni poziom interpersonalny. Wielu hodowców pozostaje w kontakcie z nowymi właścicielami szczeniąt nawet po zakupie i służy im radą i pomocą. Dobry kontakt może być bardzo pomocny, zwłaszcza jeśli masz pytania i/lub problemy z wychowaniem, pielęgnacją lub żywieniem swojego psa. © sushytska / Zdrowie i choroby typowe dla rasy Zdrowy szczeniak z dobrej, renomowanej hodowli jest najlepszym warunkiem długiego życia psa bez problemów zdrowotnych. Średnia przewidywana długość życia przedstawicieli tej starej rasy psów wynosi od 10 do 12 lat. Problemy w tym okresie są spowodowane głównie przez choroby stawów, takie jak dysplazja stawów biodrowych lub stawów łokciowych, z którymi zmaga się wiele dużych ras psów. Ponieważ dolegliwości te są często dziedziczne, szczenię powinno pochodzić z hodowli wolnej od dysplazji stawów biodrowych. Wielu chorób można również uniknąć poprzez odpowiednią dla gatunku dietę i odpowiednią hodowlę. Dalsze uszczerbki na zdrowiu mogą wystąpić u Bloodhounda z powodu chorób oczu, takich jak entropion, ektropion lub wiśniowe oko. U Bloodhounda może również wystąpić zapalenie skóry w głębokich fałdach skórnych. Bloodhound – żywienie Dobra forma jest bardzo ważna dla zdrowia Twojego psa. Wiele problemów można uniknąć dzięki odpowiedniej ilości ćwiczeń, dobrej pielęgnacji i zdrowej, zbilansowanej diecie. Chociaż problemy ze stawami często ujawniają się dopiero w wieku starszym, przyczyny choroby często sięgają już okresu szczenięcego. Nadmierny wysiłek dla stawów spowodowany nieprawidłowym ruchem (np. częste wchodzenie po schodach, gdy pies jest szczenięciem), nadwaga lub złe odżywianie szczeniaka to główne przyczyny późniejszych problemów ze stawami. Dlatego też od początku upewnij się, że Twój pies otrzymuje karmę odpowiednią do jego wieku i wagi. Karma odpowiednia do rozwoju psa Zarówno nadmiar, jak i niedobór składników odżywczych może prowadzić do poważnych problemów zdrowotnych u każdego psa. Dlatego zawartość energii i składników odżywczych powinna być zawsze dostosowana do wieku, wagi i poziomu aktywności Twojego psa. Zbyt wysoka zawartość białka u szczeniąt prowadzi na przykład do przedwczesnego wzrostu stawów, a brak wapnia i fosforu w karmie dla szczeniąt może również powodować choroby układu kostnego w późniejszym okresie. Rozmowa z weterynarzem o dokładnych potrzebach Twojego psa może pomóc w stworzeniu optymalnego planu żywieniowego. Unikaj nadwagi Kolejnym problemem wielu Bloodhoundów jest nadwaga, ponieważ wiele psów tej rasy bardzo lubi jeść. Oprócz nieprawidłowej lub zbyt bogatej w kalorie diety, inne czynniki, takie jak kastracja, niedoczynność tarczycy, nadczynność nerek, podeszły wiek lub brak ruchu mogą również prowadzić do niepożądanego przyrostu masy ciała. Zanim podejmiesz środki zaradcze w postaci diety lub wzmożonych ćwiczeń, pies powinien zostać zbadany przez weterynarza. W ten sposób można wyjaśnić, czy nadwaga psa wynika z nieprawidłowej diety, czy też kryje się za nią inna choroba, która wymaga specjalnego leczenia. Stałe pory dnia przeznaczone na jedzenie (jeden do dwóch posiłków dziennie), jak również stała dzienna racja żywnościowa, która nie będzie przekraczana przez podawanie zbyt wielu smakołyków, bardzo pomagają na drodze do zdrowej sylwetki. Pielęgnacja W porównaniu z prawidłowym odżywianiem i wychowaniem, właściwa pielęgnacja Twojego Bloodhounda to pestka. Krótka, odporna na warunki atmosferyczne sierść tej rasy jest niezwykle łatwa w pielęgnacji i wymaga jedynie od czasu do czasu szczotkowania. Należy również regularnie sprawdzać oczy i uszy psa i czyścić je w razie potrzeby. W ten sposób można uniknąć stanów zapalnych i w porę wykryć ewentualne choroby. Czy Bloodhound to pies dla Ciebie? Utrzymanie tak dużego i wyjątkowego psa jak Bloodhound wymaga oczywiście czegoś więcej niż dobrej pielęgnacji i odpowiedniej karmy dla psów. Przede wszystkim tak duże zwierzę jak „pies św. Huberta” potrzebuje dużo miejsca. Mieszkanie w mieście zdecydowanie nie wchodzi w grę dla Bloodhounda. Bloodhound potrzebuje natury i spokoju wiejskiego życia – uliczny zgiełk lub zbyt duży tłum nie są mu miłe. Dom wolnostojący z dużym ogrodem jest idealny dla tego kochającego naturę czworonoga, który lubi także spać w budzie na zewnątrz. Musisz jednak zadbać o to, żeby Twoja nieruchomość była bezpiecznie ogrodzona, aby zapobiec błądzeniu psa na własną rękę, gdy zechce podążać za jakimś zapachem. Opiekunowie Bloodhoundów potrzebują czasu, doświadczenia, miłości i dystansu Aby Twój Bloodhound był szczęśliwy, potrzebuje dużo ruchu i możliwości ćwiczeń, a także sensownego zajęcia. Tropienie jest oczywiście idealne dla tych psów rasowych z najlepszym nosem na świecie. Szczególnie Bloodhoundy, które nie mogą realizować swojej pasji w służbie, tzn. które są trzymane jako psy czysto rodzinne, potrzebują wystarczającego zajęcia zastępczego. Przyszli opiekunowie przed zakupem powinni zastanowić się, jakie czynności będą mogli wykonywać ze swoim psem. Tak więc oprócz czasu i doświadczenia, właściciele powinni wykazać się również kreatywnością i chęcią do ruchu. Ponadto, poczucie humoru i pewna doza dystansu względem posłuszeństwa i czystości (Bloodhoundy bardzo się ślinią) są bardzo pomocne w szczęśliwym, beztroskim życiu z Bloodhoundem. Lou - pies z najdłuższymi uszami na świecie © Daily Mail video screenshot Przez Opublikowano 11:05, aktualizacja dnia 18:57 Jak długie mogą być uszy u psa? Okazuje się, że mogą mierzyć nawet 33 cm! A dokładnie 33,98 cm. Tak długie są właśnie uszy Lou, który jest przedstawicielem rasy black and tan coonhound. Ta mało znana w Polsce rasa psów jest dość popularna w USA. Psy tej rasy mają z natury dość długie uszy, które jednak nie wyglądają nieproporcjonalnie, bo psy są dość duże. Uszy psów tej rasy powinny sięgać czubka ich nosów. A wszystko po to, by zrobić z nich lepsze psy myśliwskie. Kiedy coonhoundy tropią zwierzynę, ich uszy sięgając ziemi „zamiatają” zapach” i kierują go ku nozdrzom. Dzięki temu pies lepiej wyczuwa również „zimne” ślady - wyjaśnia Paige, opiekunka Lou, która jest technikiem weterynarii. Co bardzo ciekawe, to właśnie ta rasa (a nie jamnik czy bloodhound) miała posłużyć Disneyowi za pierwowzór Goofiego. Lou w księdze rekordów Uszy Lou sięgają nei tylko czubka jego nosa – są znacznie dłuższe. Te prawie 34 cm uszy wymagają regularnej pielęgnacji. W zimie piesek nosi też ochraniacz, który zabezpiecza je przed śniegiem. Paige cieszy się z rekordu. Mówi, że dzięki sukcesowi Lou ma możliwość opowiadania innym o tej niezwykłej rasie i zwiększania jej popularności. Przyznać trzeba, że to przepiękne psiaki, a te uszy! Zachwycają! Opis ogólny Papillon to uroczy, delikatny pies o uszach przypominających skrzydła motyla lub ćmy. Ma długą, jedwabistą sierść, dopuszczalne są wszystkie kolory na białym tle Więcej szczegółów dostępnych we wzorcu rasy. Umaszczenie tricolor jest biało-czarne z charakterystycznymi znaczeniami. Dorosły pies mierzy 20-28 cm i osiąga wagę w granicach 3-5 kg. Pochodzenie Papillon jest łudząco podobny do miniaturowych spanieli przedstawionych na wielu renesansowych obrazach. Uważa się, że ta rasa pochodzi z Francji lub Belgii. Był ulubionym psem do towarzystwa na europejskich dworach i w bogatych domach. Podobno pies tej rasy towarzyszył Marii Antoninie w drodze na szafot. Nazwa papilon oznacza motyla i wzięła się od jego dużych uszu przypominających rozłożone motyle skrzydła. Odmiana z oklapniętymi uszami nazywa się phalene, co oznacza ćmę. Charakter Papillony są czujne, towarzyskie i bardzo ruchliwe. Te wdzięczne, przyjacielskie psy uwielbiają spędzać czas z rodziną zarówno aktywnie jak i przesiadując na kolanach. Zdrowie Jak inne małe psy może cierpieć z powodu przesuwających się rzepek kolanowych. Dodatkowo, jak wiele innych ras papillony cierpią na dziedziczne schorzenia oczu. Z tego powodu przed reprodukcją ważne jest przebadanie ich wzroku. Ruch Papillon wymaga pół godziny aktywności ruchowej dziennie, ale chętnie wybierze się na dłuższy spacer. Jest niezwykle żywiołowy jak na swój rozmiar i doskonale radzi sobie w psich dyscyplinach sportowych, takich jak agility. Żywienie Psy miniaturowe mają szybki metabolizm, spalają energię w krótkim czasie, i potrzebują jeść często ale mało. Karma dla małych ras zawiera odpowiednią ilość składników odżywczych i została podzielona na małe kawałki, dostosowane do niewielkiego pyska. To zachęca do gryzienia i wspomaga trawienie. Pielęgnacja Długa, obfita i jedwabista sierść papillona wymaga czesania 2-3 razy w tygodniu, żeby zapobiec splątaniu włosów. Nie da się wybrać ulubieńców, jeśli chodzi o psy. Każdy z nich zasługuje na tytuł najlepszego przyjaciela człowieka, oraz na życie pełne miłości, przytulania i mnóstwa zabawek. Miłośnikom psów trudno jest jednoznacznie określić najsłodsze rasy psów. W końcu, jaki jest Twój priorytet? Łapy? Uszy? Coś innego? Każdy ma inne zdanie w tej sprawie. W związku z tym jest oczywiste, że poniższa lista jest całkowicie subiektywna. Buldog francuski Nie ma się co dziwić, że buldoga francuski z krótkim pyskiem i nietoperzowymi uszami można uznać za uroczego małego psa. Jego komiczny wygląd pasuje do jego charakteru; uwielbia bawić się i zabawiać swoją rodzinę. Buldog lubi też przytulać się i drzemać ze swoją ulubioną osobą. Trzeba pamiętać, że buldog francuski chrapie, może sapać i ślinić się, a zmarszczki na twarzy należy regularnie czyścić. Beagle Beagle, to przyjazny, inteligentny pies, który rozwija się w towarzystwie innych psów i ludzi. Ze swoimi długimi, opadającymi uszami i dużymi brązowymi oczami jest łagodny z natury, niesamowicie tolerancyjny i zawsze jest gotowy do przyłączenia się do gry lub przygody. Dobrze wiedzieć, że beagle często szczeka, wyje i tęskni za odkrywaniem natury. Golden retriever Jedna z najpopularniejszych ras w Polsce, Golden Retriever to duży pies o słodkich oczach i słodkiej twarzy. Psy tej rasy są inteligentne, cierpliwe i kochają ludzi. Ich ulubione zajęcia obejmują naukę i gry polegające na wyjmowaniu i noszeniu przedmiotów w pyskach. Golden retriever wymaga codziennej dawki ruchu oraz interakcji z ludźmi. Jamnik Ta urocza rasa psów występuje w różnych rozmiarach i kolorach, ale jedna cecha fizyczna pozostaje niezmienna: jego wydłużone ciało. Jamnik, nazywany pieszczotliwie „parówką”, jest nieustraszony, ciekawy i żywy, z doskonałym węchem. Jest wyjątkowo zabawny i dobrze dogaduje się z dziećmi, dzięki czemu jest idealnym zwierzakiem rodzinnym. Jamniki mają jednak tendencję do szczekania, ale dobrym sposobem na spalenie części energii są codzienne spacery i zabawy na podwórku. Psy z długimi uszami najczęściej wywodzą się z ras myśliwskich. Niektóre mają mniejsze, inne większe uszy; różnią się one też kształtem. Mało kto zdaje sobie sprawę z tego, że ta cecha nie jest przypadkowym rezultatem ewolucji. Każdy pies z długimi uszami został nimi obdarzony w bardzo konkretnym celu. Dowiedz się wszystkiego na ten temat. Psy z długimi uszami – skąd się wzięły? Długie uszy najczęściej są atrybutem psów myśliwskich. Dlaczego? Rasy psów z długimi uszami zostały wyselekcjonowane w taki sposób, aby poszczególne elementy ich ciała miały praktyczne zastosowanie. To szczególnie ważne w przypadku ras użytkowych. Pies na polowaniu pracował z nosem przy ziemi. Długie uszy miały natomiast za zadanie „zamiatać” zapachy prosto w kierunku nosa. Choć nie wszystkie osobniki zachowały swój użytkowy charakter, jednak psy, które się z nich wywodzą, również mają długie uszy. Rasy psów z długimi uszami Oto niektóre rasy psów z długimi uszami. Sprawdź, czy znajdziesz wśród nich swojego ulubieńca. Springer spaniel angielski Angielskie springery pojawiają się w Polsce o wiele częściej niż ich walijscy kuzyni. Mają dosyć duże wiszące uszy z falującymi włosami. Chociaż pies tej rasy został stworzony do polowania na drobną zwierzynę, to cechy jego charakteru predysponują go do bycia towarzyszem rodziny. Rasa jest chętnie wybierana przez aktywne rodziny z dziećmi. Te psy z długimi uszami najlepiej czują się na spacerach na łąkach i w lesie. Szybko się uczą i są bardzo inteligentne. Płochacz niemiecki Płochacz niemiecki, czyli wachtelhund to brązowy pies z długimi uszami. Jest doskonałym myśliwym, jednak doskonale sprawdza się w roli towarzysza dla bardzo aktywnej rodziny. Wachtelhund jest sympatyczny, czuły i bardzo szybko przywiązuje się do swojej rodziny. Psy tej rasy są niezwykle energiczne, na spacerach szaleją i tropią. Tak jak większość płochaczy wachtelhund jest stworzony do tego, aby pracować pod komendą. Spacery z nim powinny więc być aktywne i obfitować w zadania do wykonania. Basset hound Bassety są charakterystyczną rasą. Z francuskiego basset oznacza niski. Zwierzęta te mają bardzo krótkie łapy. Mają wydłużone i dobrze umięśnione ciało oraz ciężkie i długie uszy. Pozornie flegmatyczne mają dużo energii i chętnie się uczą. Trzeba jednak bardzo dbać o kondycję ich oczu i uszu. Te ostatnie są naprawdę duże i bardzo ciężkie, a przez to mają skłonności do infekcji. Basset jest psem idealnym dla osób, które nie są bardzo aktywne, ale nie stronią od spacerów. Trzeba bardzo uważać, aby go nie przekarmić. Wyżeł niemiecki Wyżeł niemiecki to doskonały użytkowy pies myśliwski. Jest skuteczny w pracy i bardzo posłuszny. Nie wyraża uczuć szczególnie wylewnie, jednak do swojego opiekuna przywiązuje się bardzo mocno. Uszy wyżłów niemieckich są wiszące, ale nie bardzo długie. To pies silny i bardzo energiczny, który zdecydowanie nie nadaje się dla domatora. Rasa jest niezwykle ceniona przez myśliwych, dlatego rzadko bywa trzymana wyłącznie w roli psa towarzyszącego. Wyżeł niemiecki występuje w trzech odmianach – krótkowłosej, długowłosej i szorstkowłosej. Cocker spaniel angielski Cocker spaniel angielski jest żywym, wesołym i bardzo energicznym psem. Chociaż został stworzony do polowań, to obecnie najczęściej pojawia się w roli towarzysza rodziny. Długie i ciężkie uszy tego psiaka wymagają regularnej pielęgnacji. Nie jest to jednak wysoka cena za łagodny charakter i ogromne przywiązanie czworonoga do rodziny. Ten zwykle brązowy pies z długimi uszami może przyjmować też inne ubarwienie. Cocker spaniele angielskie są inteligentne i chętnie pracują z człowiekiem. Ich szkolenie trzeba jednak rozpoczynać wcześnie, ponieważ miewają skłonność do szybkiego reagowania na bodźce. Cavalier King Charles spaniel Cavaliery nie są psami myśliwskimi, chociaż pochodzą od spanieli, które wykorzystywano na polowaniach. To niezwykle łagodne, sympatyczne i delikatne psiaki, z którymi poradzi sobie nawet niedoświadczony opiekun. Będą doskonałymi towarzyszami dla dzieci. Wiszące uszy cavalierów wymagają odpowiedniej pielęgnacji. Same psy coraz częściej i poważniej chorują na wady serca. Psy z długimi uszami – problemy pielęgnacyjne Jeżeli jesteś opiekunem psa o długich uszach, musisz przygotować się na ich konkretną pielęgnację. Małżowina uszna, która zwisa, jest bardziej narażona na różnego rodzaju infekcje. Na początku trzeba nauczyć się, jak wyglądają zdrowe uszy. Znajduje się w nich fizjologiczna wydzielina o neutralnym zapachu. Nie wymaga ona usuwania. Trzeba jednak monitorować jej ilość oraz zapach. Kiedy wydzieliny jest więcej, ma ona brązową barwę i zaczyna nieprzyjemnie pachnieć, konieczna jest wizyta u weterynarza. Pies z długimi uszami – podsumowanie Jeżeli chcesz przygarnąć lub kupić psa z długimi uszami, powinieneś koniecznie zgłębić kwestię pielęgnacji. Klapnięte uszy wyglądają uroczo. Są przy tym bardziej wymagające, jednak nauka ich pielęgnacji zajmie ci nie dłużej niż kilka dni. Czy któraś z wymienionych ras szczególnie wpadła ci w oko?

rasy psów z długimi uszami